حنان و انتقام

غالبا ما شغلنى موضوع الامومه

مش بصفتى ام يعنى و مقضياها تضحيه بالذات زى   

امينه رزق بقه و كده   

لا خالص 
على فكره انا باحاول اكون ام عصريه كل يوم

وبافشل فشل ذريع

بالاقى نفسى ارتديت لمرحله النصح و الارشاد و الامر بالمعروف! 
والاقى العيال يا اما بيبصولى على انى كائن من العصر الحجرى العتيق.... من ايام فلينستون و ويلما

او ، وده الاكثر شيوعا، بياخدونى على قد عقلى و يعملوا اللى هما عايزينه و خلاص
 وغالبا ده بيصحبه طبطبه على كتفى بما معناه الله يهديكى ياحجه و تفوقى من الاوهام القهريه اللى مسيطره عليكى!

نورا الوحيده اللى بتحاول، احيانا لما تكون فاضيه، تفهمنى غلطى وتنصحنى انى احاول اعيش حياتى بقه 
و اطلع من نافوخهم و ارحمهم!

بتحاول تورينى انى ، حتى بالرغم من انى ام ، ممكن ابقى ست طبيعيه 

يعنى ممكن اخرج مع صاحباتى

او اطنش انى اطبخ الغدا ومش هيموتوا من الجوع 

ومش لازم اسيب الكتاب اللى بترجمه فى نص الجمله و اتنتر ادور على الشراب اللى صاحبه مش لاقيه
 او اكوى البلوزه اللى معجونه و صاحبتها متأخره!

ودى حاجات بتحصل بمعدل تلات مرات فى الساعه على مدار اليوم!

الخلاصه ان الدور "الخدمى" للام اللى انا و أمهات كتير عايشين فيه سلاح ذو حدين فعلا...

يعنى الام بطبيعه الحال حنونه و نفسها تريح ولادها لكن واقع الامر انها لما بتبالغ فى الدور ده وتتولى عن الاولاد كل المسؤوليات بيحصل ثلاث حاجات اوحش من بعض ... برغم نبل الغرض.

يعنى خساره لكل الاطراف

يعنى القصد الحنان و النتيجه انتقام

للاسف!!

اولا هى بتستهلك صحتها بشكل سيء و ترجع تشتكى 

ثانيا الولاد بيتعودوا يكونوا اتكاليين و بيفشلوا يعتمدوا على نفسهم

ثالثا: لو هى قدرت تخرج من الدور ده بيلاحقها احساس دفين بالذنب انها مقصره فى حق ولادها...

ودى المرحله اللى انا باحاول اتخطاها دلوقتى

وبما ان اول مراحل العلاج النفسى هى ادراك المشكله،  فانا الحمد لله على طريق الشفاء

و كلها تلاتين سنه واخف و ابقى زى الفل

وربنا يدينا و يديكوا طوله العمر و يبلغنا الامل...

عاهات و تقاليد

عاهات و تقاليد

إنسانة خمسينية خايفه
خايفه لتضحك تهد السور
خايفه لتفرح يحصل المحظور
خايفه لتلبس و تتزوق و تهزم الاكتئاب
يقولوا دى اتجننت و هتروق
و هتشوف نفسها بعد ما شابت
 و طلعت شباب و عرايس و لسه عايزه تتعاجب

كنست و غسلت و طبخت و ذاكرت للعيال
وليل ونهار عنيها عليهم و دايما ماسكالهم المنوال
لحد يحيد ولا ينحرف و يميل
يعيطوا تحضن، يتجننوا تعقّل
وكان فاضل عليها بس تضرب المندل
بتراضى ده و تدادى ديه و دايما هى إللى بتتلام
ابنك ده فاشل ياهانم ، لكن ابنى أنا اللى تمام!
يوم ماينجحوا تزغرد و يوم ما يحزنوا تعيط
وتودى لدكاتره وتطبب وتقف ع الحوض لحد الفجر وتشطب
قال لسه عايزه تعيش و تهزم الاكتئاب!
بقى بعد ما نربى ونبنى و نتعب  ينفع يعنى نتهايف؟

هيجرى ايه للدنيا لو نسيب الست تتنفس
ده الشعر شاب و جلد الوش انه اتكرمش
عايزنها ليه تبقى بقية العمر مسجونة؟
بعد ما ضيعت شبابها كله فى طاحونة
قال ايه تقاليد و لازم ع الرقاب تمشى
 لناس ماتت و شبعت موت و مش عايزه الحياه تمشى!

ٍSnowballs in the Middle of Summer

With a big thud, I fall; I tumble down a big hill like a snowball.  A few moments before, I have been soaring all over the world, throughout the ages, dealing with all sorts of people.  I have seen clouds shaped like flowers and animals, rivers moving lazily around green lands, sheep and chicken and farm houses savoring a sunny morning, mosques, temples, and churches with worshippers kneeling in respect, skyscrapers and villas with swimming pools, factories, airports, and space shuttles getting ready for takeoff, fancy and simple houses with inhabitants happy and sad, corporations and parliaments, universities and schools. I have seen the world. I have moved back and forth through ancient Egypt, Ottoman Turkey, the Bastille of the French revolution and the Globe theatre of Shakespeare's England.  I liked it there and then and wished to stay for good. Everything was possible, every moment was a whole life. I rode a white elephant, soared the sky on the wings of a pink ostrich, dived into the ocean with purple dolphins and chased lions with high heels, watched clear skies with a thousand splendid starts and drank from honey and milk streams. I have seen MAN in all possible states. I have lived fully, deeply and wildly and savoured the ride to the most.

I have been reading a book!    

Suddenly, I fell back into the real word; my awareness of reality accumulated by the second and I felt sick.  Layers of frustration wrapped me like the snow accumulating around a snowball making it bigger and bigger with each tumble.   Here is the house with a thousand tasks to do all day, here is the university with the mindless, futile instructions, here are the dirty streets, the foul-mouthed politicians and the deceptive men of religion.

 Here is the UGLY real world!

علاقات ملتبسه

أكرهها

أهرب منها فتتبعنى عند كل ركن فى ترصد

أعدل جلستي فى السياره لأتجنبها

أؤجل مشاويري حتى لا أراها.

تقبع خلف نافذتي

أسدل ستارا تلو الآخر

تتلصص من بينها 

تصفع و جهي ببقع حمراء متورمه

تنفذ عميقا

تحرق داخلى

تؤجج نفسى بحقد دفين

أمقتها

أحبها 

احمل كتابي و قهوتي و اتبعها حيثما تذهب 

تراوغني فى دلال

اتبعها  فى عناد طفل

تظهر تاره و تخبو اخرى

تختبئ منى خلف مقعد فأحركه

تلمس كتفى برفق

أحظى برشفه فتتوق نفسي للمزيد

تربت علي فى حنان أم 

تتورد وجنتاى 

تتألق روحي

أعشقهاا

الشمس صيفا وشتاءا

بزعل بجد

بزعل بجد

على عصفور يموت م البرد

على ورده

قطفها حد

على عينين كانوا منورين

و انطفوا

على ابتسامات بنات

واختفوا

بزعل و بنقهر

من ظلم حد لحد

من روح قويه مسيطره

على روح رقيقه مفرفرة

بزعل بجد و بنقهر

كل ما بنت بتنكبت و بتنقهر
بازعل عليها ومنها
بافرح لما كلمة لأ بتطلع منها

الطاحونة

الطاحونة

عقلى طاحونة مابتبطلش تدور

تلف و تطحن و تغوص فى البحور

تنزل تحفر تدعبس فى الجحور

تكشف حاجات فاتت و عدى عليها دهور

طب ليه ياعقلى ماتهدى كده و تروق

و ترتاح م الشعور

بإنك أسير

حاجات كتير

خليك مسامح

و خليك كبير

بلاش تصحى حاجات ماتت م القبور

خليك معايا هنا فى اللحظة دلوقتى

يلا تعالى نحضر فطور

نركز فى غنوة أمل

و نسقى الزهور

مابفهمنيش

مابفهمنيش

برغم الفطنة و التعليم

برغم الفطرة ودرس الدين

برغم قراية وكتابة

آداب و علوم

و حبه فنون

سفر ابحاث و مؤتمرات

برغم تربية بنات و بنين

سهر و آلام و شوق وحنين

و خبرة عمرها خمسين

بحس بإنى جاهلة بجد

و طول عمرى باخدها جد

تعب اخلاص و تفانى

و عمرى ماعشت علشانى

بفكر فى اللى راح و الجاى

و بحمل هم فوق همى

واشيل شيله ماهيش شيلتى

و همى ان الحياة تمشى

و مش همى أنا ابقى مين

ومرة صحيت مخضوضة فى ضلمة ماليها آخر

و ناسيه حتى انا ابقى مين

ادور على أنجزته و طلعت روحى فيه و العين

لقيت حبة كتب هبلا

روايه مدونة و دواوين

وواد و بنيه مش داريين

و شخصيات و رق و رصاص وجوايا اهم عايشين

لكن أنا فين؟

لكن أنا مين؟

أنا مش عارفة

محتاره و منهارة و عايزه أعيش

أنا حيرانه و قلقانه و مافاهمانيش